← Tüm Makaleler
7 Kasım 2026
Kira Hukuku

İhtiyaç Nedeniyle Tahliye Davası Nasıl Açılır?

Kira Hukuku

İhtiyaç Nedeniyle Tahliye Davası Nasıl Açılır?

Av. Hakan Yıldız · Gebze / Kocaeli

Kısa Cevap: Kiraya veren; kendisi, eşi, çocukları, anne-babası veya kanunen bakmakla yükümlü olduğu kişiler için konut veya işyeri ihtiyacı doğduğunda, belirli süreli sözleşmelerde sürenin sonundan itibaren bir ay içinde sulh hukuk mahkemesinde tahliye davası açabilir. Davada ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun ispatı belirleyicidir; Yargıtay'a göre kiraya verenin kirada oturuyor olması, ihtiyacın varlığı için tek başına yeterli bir gösterge sayılır ve ayrıca tahliye tehdidi altında bulunma şartı aranmaz.

Detaylı Açıklama

İhtiyaç Nedeniyle Tahliyenin Yasal Çerçevesi

Türk Borçlar Kanunu'nun 350. maddesi, kiraya verenin kendisi, eşi, alt soyu (çocukları), üst soyu (ana-babası) veya kanun gereği bakmakla yükümlü olduğu diğer kişiler için konut ya da işyeri gereksinimi doğduğunda tahliye davası açabilmesine imkân tanımaktadır. Bu dava, belirli süreli kira sözleşmelerinde sözleşme süresinin sonundan başlayarak bir ay içinde açılmalıdır; bu süre hak düşürücüdür.

İhtiyacın Gerçek, Samimi ve Zorunlu Olması Şartı

Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarına göre, ihtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arz etmeyen geçici bir ihtiyaç tahliye sebebi oluşturmaz; aynı şekilde henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilmez. Dava tarihinde ihtiyacın var olması yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama süresince de devam etmesi gerekir.

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin Konut İhtiyacına Yaklaşımı

Yargıtay 6. Hukuk Dairesi'nin 2013/16559 Esas, 2013/17305 Karar sayılı ve 25.12.2013 tarihli kararında; davacıların kendi oturdukları evin kiralık olduğu ve bu evin satılığa çıkarılması nedeniyle kendi mülklerine taşınmak istedikleri bir olayda, ilk derece mahkemesi "davacıların ihtiyaç iddiasının samimi olmadığı" gerekçesiyle davayı reddetmiştir. Yargıtay bu kararı bozarak, konut ihtiyacına dayalı davalarda ihtiyaçlının kirada oturmasının ihtiyacın varlığı açısından başlı başına yeterli olduğunu, ayrıca tahliye tehdidi altında bulunma şartının aranmayacağını açıkça vurgulamıştır. Karara göre, davacının kirada oturduğu uyuşmazlık konusu değilse, ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğu kabul edilmelidir.

İspat Yükü ve Delil Niteliği

İhtiyaç iddiasını ispat yükü kiraya verene aittir. Uygulamada en sık kullanılan deliller; davacının başka bir konutta kirada oturduğuna dair kira sözleşmesi, ihtiyaç duyulan kişinin (örneğin evlenecek çocuğun) nüfus kayıt örneği, iş yeri ihtiyacında ticaret sicil kayıtları ve iş hacminin arttığını gösteren belgelerdir. Mahkeme gerekli gördüğünde keşif yapabilir ve bilirkişi raporu alabilir.

Davalının Savunma İmkânları

Davalı kiracı, ihtiyacın samimi olmadığını, kiraya verenin aslında daha yüksek kira bedeli almak amacıyla dava açtığını veya ihtiyaç duyulan kişinin zaten uygun bir konutu bulunduğunu ileri sürerek savunma yapabilir. Ayrıca kiraya verenin daha önce aynı ihtiyaç gerekçesiyle başka bir kiracıyı tahliye ettirip taşınmazı yeniden kiraya vermiş olması, sonraki ihtiyaç iddialarının samimiyetine gölge düşürebilir.

İlgili Mevzuat Maddesi

Türk Borçlar Kanunu Madde 350/1: "Kiraya veren, kira sözleşmesini; kiralananı kendisi, eşi, altsoyu, üstsoyu veya kanun gereği bakmakla yükümlü olduğu diğer kişiler için konut ya da işyeri gereksinimi sebebiyle kullanma zorunluluğu varsa ... belirli süreli sözleşmelerde sürenin sonunda ... başlayarak bir ay içinde açacağı dava ile sona erdirebilir."

Bu madde ile Yargıtay içtihatları birlikte değerlendirildiğinde, ihtiyaç nedeniyle tahliye davasının başarıya ulaşması için ihtiyacın somut, güncel ve inandırıcı delillerle desteklenmesi gerektiği görülmektedir.

Dayanak Mevzuat

  • Türk Borçlar Kanunu m. 350 (İhtiyaç nedeniyle tahliye)
  • Türk Borçlar Kanunu m. 353 (Dava açma süresi)
  • Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2013/16559, K. 2013/17305, T. 25.12.2013
Bu içerik genel bilgilendirme amaçlıdır, hukuki danışmanlık niteliği taşımaz. Somut olayınıza özgü değerlendirme için bir avukatla görüşmeniz önerilir.